DROGA DO ŚWIATŁA cz.1

Autor: Kate Holcombe

Jogasutry Patańdżalego oświetlają drogę do poznania prawdziwej esencji waszego bytu i doświadczania większego spokoju i radości w życiu.

Było już dobrze po wpół do dziewiątej wieczorem. Mój mąż gdzieś wyjechał, dwójka z trojga naszych dzieci była przeziębiona i od półtorej godziny starałam się położyć ich wszystkich do łóżka. Miałam ważną pracę do zrobienia na następny dzień z rana i czekało mnie kilka godzin przed komputerem; kiedy jednak dzieci już się uspokajały, nagle jeden z psów zaczynał szczekać bez przyczyny i znów cały dom stawał na głowie. Zmieniłam pieluszkę najmłodszemu dziecku i zostawiłam tą zabrudzoną na chwilę zwiniętą na podłodze w łazience, aby zająć się drugim dzieckiem. Kiedy wróciłam do łazienki, z przerażeniem spostrzegłam, że jeden z psów rozszarpał brudną pieluchę na strzępy zaściełające cały pokój. Cały – w dosłownym tego słowa znaczeniu. W tym momencie wiedziałam, że mam dwie drogi wyboru. Albo się poddam temu szaleństwu – zacznę krzyczeć na psa, krzyczeć na dzieci, przeklinać męża, za to że go nie ma i wybiegnę z domu, zastanawiając się, dlaczego wszystko to musiało zdarzyć się w jednym momencie – zużywając w ten sposób całą swoją energię i sprawiając, że poczuję się nieszczęśliwa, albo skorzystam z narzędzi, jakie Patańdżali przekazał nam w Jogasutrach, po to by zaakceptować sytuację z takim wdziękiem, na jaki mnie stać, i znaleźć krok po kroku takie wyjście z tej sytuacji, które zminimalizuje moje cierpienie. Więc roześmiałam się, wypuściłam psa, posprzątałam i w ciągu 15 minut dom stał się oazą spokoju.

Jedną z najważniejszych rzeczy, jakiej nauczyłam się od mojego mistrza T.K.V. Desikachara, było to, że prawdziwą wartość jogi można odnaleźć dopiero wtedy, gdy ma ona zastosowanie w życiu codziennym. Jogasutry Patńdżalego, uważane za najbardziej autorytatywny traktat o jodze, nie służą jedynie do nauki kontemplacji. Aforyzmy są ułożone w taki sposób, aby sprawdzały się w naszych codziennych, w naszych życiowych zmaganiach – nie tylko w trakcie praktyki jogi, ale również w pracy, w chwilach wolnych oraz w naszych stosunkach z dziećmi, rodziną, przyjaciółmi.

Jogasutry tradycyjnie są przedstawiane jako przewodnik dla oczyszczenia umysłu w celu osiągnięcia najwyższego stanu skupienia i koncentracji. To skupienie jest środkiem do realizacji celu: prowadzi do jaśniejszej percepcji i zdolności odróżnienia własnej Jaźni, czego wynikiem jest ostatecznie uniezależnienie się od cierpienia. 195 (lub też 196, jak uważa część badaczy) zwięzłych aforyzmów zostało napisanych, jak się szacuje, około 350 r.n.e., przez Patańdżalego, któremu część badaczy przypisuje również autorstwo tekstów o medycynie ajurwedyjskiej i gramatyce sanskrytu. Niewiele wiemy o samej osobie Patańdżalego (choćby nawet, czy rzeczywiście autor tych wszystkich traktatów to jedna i ta sama osoba). Niewielu autorów z tamtego okresu zyskało sobie powszechne uznanie; nacisk kładziony był wtedy głównie na znaczenie samej nauki, nie na osobę nauczyciela; tak że, chociaż niewiele wiemy dziś o samym Patańdżalim, jego nauki przetrwały w postaci Jogasutr.

195 aforyzmów podzielonych jest na 4 księgi lub pada, które zajmują się czterema istotnymi tematami: samadhi lub istotą jogi (samadhi pada); sposobem osiągnięcia stanu jogi (sadhana pada); korzyściami płynącymi z praktyki (vibhuti pada); wyzwoleniem od cierpienia (kaivalya pada), które jest zarazem celem lub też rezultatem wytrwałej praktyki. Słowo sutra w języku sanskryckim wywodzi się z tego samego rdzenia wyrazowego co słowo „szew, ścieg” czy też „szyć” – każdy z wątków jest zwięzły i konkretny, ale może zostać powiązany z innymi, tworząc pełen wzór znaczeniowy.

Chociaż złożony jest z kilku wyrazów, każdy wers jest bogaty znaczeniowo i posiada głębię, która sprawia, że najbardziej zaawansowani uczniowie mogą wciąż odkrywać nowe aspekty nawet po latach nauki. Każde starannie dobrane słowo posiada jasne znaczenie i konotacje, dlatego też najlepiej uczyć się Jogasutr od acaryi lub „kroczącego ścieżką” – doświadczonego nauczyciela, który pomoże wam zrozumieć zawiłości tekstu i zastosować ich znaczenie w codziennym życiu.

Podczas gdy Patańdżali koncentruje się głównie na wyspokojeniu, koncentracji i oczyszczeniu umysłu, ostatecznym celem tej pracy jest zminimalizowanie cierpienia. W wyniku tego czujemy się lepiej na każdym poziomie naszej ludzkiej egzystencji, zaś potencjalne korzyści odczuwalne w życiu codziennym są praktycznie nieskończone. Gdy wasz umysł jest mniej pobudzony, doświadczacie mniejszego niepokoju i śpicie lepiej. Gdy poprawia się wasza zdolność percepcji, wzrasta wasze zaufanie we własne siły i popełniacie mniej błędów. Wasze związki z innymi ludźmi stają się pełniejsze, gdy jesteście zdolni podejmować większe ryzyko emocjonalne i komunikować się z pozycji głębszej znajomości samych siebie. Nawiązując lepszy kontakt z własnymi, rzeczywistymi potrzebami i swoim prawdziwym charakterem, możecie lepiej o siebie zadbać, bez względu na to, czy oznacza to lepszą dietę, znalezienie nowej pracy czy odpowiedni czas na wypoczynek.

Wybrałam tutaj dla was osiem aforyzmów, które razem zapewnią wam krótkie wprowadzenie do mocy przemiany, jakiej proste, lecz fundamentalne zasady Patańdżalego mogą dokonać w waszym życiu codziennym. Te redukujące cierpienie narzędzia są tak uniwersalne w swoim podejściu i zastosowaniu, że dosłownie każdy może czerpać korzyści z ich stosowania, bez względu na zapatrywania, doświadczenie czy wyznanie.

Joga jest tutaj zawsze, gdziekolwiek się znajdujesz. Wstępne koncepcje, jakie jawią się wam, gdy sutry są dla was nowe, stają się głębokimi lekcjami, kiedy z czasem zwiększacie swoje zaangażowanie. Jeżeli dotychczas nigdy nie kontemplowaliście o Jogasutrach, potraktujcie te osiem aforyzmów jako wstęp do wsparcia, jakie Patańdżali oferuje wam, byście mogli poprawić wasze własne życie. Być może posłużą wam za zaproszenie do dalszych studiów.

Solidne podstawy

I.14 sa tu dirgha-kala-nairantarya-satkara-adara-asevito drdhabhumih

„Jej to,” (praktyce) „w długim czasu kresie, nieprzerwane poświęcenie fundament stanowi”.

(wszystkie sutry z Jogasutr Patańdżalego w tłum. R. Gadomskiego)

Z każdym razem, gdy podejmujecie jakieś nowe wyzwanie czy to będzie związek, czy praca, czy też nowe studia, Patańdżali sugeruje wam, że wiązać się to będzie z pewnym wysiłkiem. Powinniście świadomie tworzyć fundament, na gruncie którego chcecie budować, nie tylko po to, by osiągnąć zadowalające wyniki, lecz również po to, by czuć się dobrze, w miarę rozwoju sytuacji. Zostanie rodzicem, rozpoczęcie nowego biznesu, kurs nauki gry na fortepianie czy też wspinaczki górskiej – czegokolwiek się nie podejmujecie, jeżeli towarzyszyć będzie temu postawa opisana w tej sutrze, doświadczać będziecie więcej radości z wykonywania samej czynności i stworzycie solidne podstawy dla dalszych działań w przyszłości.

Pierwszą wskazówką, jaką oferuje Patańdżali, jest dirgha-kala - „w długim czasu kresie”. Oznacza to potrzebę uświadomienia sobie, że to, co zamierzacie osiągnąć, nie stanie się w ciągu jednego wieczora i że po to, by osiągnąć długotrwały efekt, który sprawi, że będziecie bardziej szczęśliwi, musicie nastawić się na długotrwały wysiłek rozłożony w czasie. Innymi słowy – nie istnieje coś takiego, jak trwałe, natychmiastowe zaspokojenie. Nairantaraya – kolejną wskazówkę – przetłumaczyć można jako „nieprzerwany”, co odnosi się do waszego nastawienia do całego procesu. Konieczne jest całkowite zaangażowanie; nastawienie w rodzaju „trochę tu, trochę tam” nie pomoże wam osiągnąć upragnionego celu. Wyobraźcie sobie próbę nauczenia się gry na fortepianie bez regularnej praktyki albo odchudzanie się, poprzez stosowanie diety od czasu do czasu.

Satkara – trzecia wskazówka, oznacza wiarę w to, co robicie. Jeżeli brak wam pewności siebie w tym, co robicie, lub boicie się, że coś wam nie wyjdzie, od razu otwieracie się na rozczarowanie. Patńdźali mówi, że jeśli naprawdę wierzycie w siebie, wasze wysiłki będą znacznie bardziej udane. Jeśli na przykład lobbujecie za zaostrzeniem przepisów o emisji dwutlenku węgla do atmosfery, musicie wierzyć w swoją sprawę, by odnieść sukces. Wasza wiara w to, co robicie, inspiruje innych, by wesprzeć was w waszych wysiłkach i pomaga wam utrzymać własny zapał i entuzjazm.

Adhara odnosi się do radości z działania. Czymkolwiek będziecie się zajmować, Patańdżali sugeruje, że na pewnym poziomie powinniście zawsze czerpać radość z aktualnie wykonywanej pracy. Nawet jeśli zajmujecie się czymś trudnym lub męczącym, nadal możecie czerpać radość i satysfakcję z wysiłku, jeżeli wiecie, że dzięki niemu doświadczycie czegoś pozytywnego. Adhara jest ważna, ponieważ bez niej możecie wypalić się lub porzucić swoje wysiłek.

Wreszcie Patańdżali wspomina o asevito – co oznacza, że do wszystkiego podchodzić należy z nastawieniem oddania. W jaki sposób mogę najlepiej przysłużyć się mojej pracy? Mojemu związkowi? Tej praktyce? Jeżeli macie dzieci, najlepszym sposobem, w jaki możecie przysłużyć się praktyce bycia rodzicem jest zapewnienie sobie wystarczającego wypoczynku, czasu dla siebie i zdrowe odżywianie się po to, byście w czasie, jaki poświęcacie swoim pociechom, dali z siebie tylko to, co w was najlepsze. Poświęcenie się swojej pracy może oznaczać dobre wyspanie się przed planowaną na następny dzień prezentacją. Może też oznaczać po prostu takie nastawienie, bez względu na to, czy wykonywana przez was praca to wolontariat czy zarządzenie wielką korporacją, które w najlepszy sposób wam się przysłuży.

cdn.

Leave a Reply