MIĘDZY WIERSZAMI

autor: Kate Vogt

Wielka mądrość istnieje w przestrzeni pauzy. Nawet w najprostszym zdaniu pauza zawiera w sobie niewypowiedzianą wiadomość, która może zmienić lub wzmocnić znaczenie słów.

Czy pamiętacie, jak uczyliście się czytać? Najpierw uczyliście się rozpoznawać literki. Jeszcze zanim dobrze je poznaliście, potrafiliście czytać słowa i całe zdania. Czytając moja pierwszą w życiu książkę, doznałam niejasnego wrażenia, że słowo może znaczyć coś więcej niż tylko nazwę obiektu, że słowa uwalniają w umyśle czytającego wspomnienia, skojarzenia i uczucia.

Wiele wieków temu wielcy święci poeci i prorocy jak Lalla, Hafiz, Rumi, Św. Franciszek z Asyż czy Św. Teresa z Awilli pisali pieśni i poematy, które wyrażały znaczenie poprzez pauzy, wyrażając ich doświadczenie transcendencji. Ich słowa są jak konstelacje, jak jasne punkty gwiazdozbioru, które łączą się i tworzą znaczenie w otwartej przestrzeni, inspirując zadumę i zadziwienie. Pomyślcie o Wielkiej Niedźwiedzicy i nieskończonym, nocnym nieboskłonie, który umożliwia nam dostrzeżenia kształtów konstelacji. Prawda wyraża się poprzez prześwity między słowami i wersami. Czytanie i zapamiętywanie starożytnych świętych tekstów i poematów stanowi część mojej praktyki jogi. Odwieczna mądrość prześwieca poprzez czyste słowa mędrców wprost do naszych serc. Nieskończona wiedza wydaje się wpadać nieprzerwanie do naszej świadomości w taki sam sposób jak wtedy, kiedy patrzymy w gwiazdy. W takiej chwili czyste rozumienie i wizja wślizgują się niepostrzeżenie – stan jasności umysłu, której nie da się wyrazić słowami – utrzymujemy się w niej i rozumiemy wielkość całości.

Odkrywajcie pauzy i otwarte przestrzenie w waszym własnym życiu i uspokajajcie w nich swój umysł, nawet jeśli tylko na chwilę. Jeśli praktykujecie medytację, spróbujcie zrobić krótką pauzę przed i po praktyce. W waszej praktyce asan obserwujcie krótkie przerwy pomiędzy poszczególnymi ruchami. W trakcie wykonywania codziennych aktywności, jak gotowanie, itd., poświęćcie chwilę na obserwację waszego otoczenia.

Możecie spróbować zapamiętać jakiś święty wiersz. Przeczytajcie go najpierw głośno, zwracając uwagę na pauzy oraz na oddech, który je zaakcentuje. Następnie w ciszy powtarzajcie sobie wiersz codziennie, aby nauczyć się odczuwać ukryte pauzy i kształtować swoje życie tak pewnie, jak czynią to wiersze i konstelacje.

Znaczenie i forma przeświecają poprzez te niewidzialne łączniki. Są one tam pomiędzy wdechem i wydechem, tuż przed kichnięciem, zanim wykonacie ruch, zanim pomyślicie – wszędzie. Gdziekolwiek się nie znajdziecie, odwieczna prawda jest tam i mówi do was poprzez poetyckie pauzy. A z każdą pauzą odkrywacie na nowo małą cząstkę rozumienia swojego prawdziwego Ja.

Leave a Reply