Większość z nas rzadko zastanawia się nad tym, jak ważne jest w praktyce asan rozróżnienie funkcji przedniej i tylnej strony uda; ma to jednak ogromne znaczenie, a z własnego doświadczenia mogę powiedzieć, że bez właściwej i selektywnej pracy ud z rozróżnieniem napięć po przedniej i tylnej stronie, nie jest możliwe zachowanie właściwego balansu w pozycjach stojących.

Zacznijmy od garstki informacji anatomicznych. Mięśnie grupy tylnej (m. dwugłowy uda, m. półścięgnisty i m. półbłoniasty) oraz mięśnie pośladkowe wyginają udo do tyłu. Pełniąc istotną funkcję w wygięciach w tej swojej roli są mięśniami antagonistycznymi dla mięśni przodu uda. Na niniejszym obrazku widać je w pełnej okazałości:

http://hatha.pl/files/tablice/rycina810.pdf

Po drugiej stronie dzielnie przeciwstawiają im się mięśnie przodu uda - m. czworogłowy (zwłaszcza m. prosty, którego napięcie unosi do góry rzepkę kolanową, zabezpieczając łękotkę przed zmiażdżeniem) oraz mięśnie biodrowo-lędźwiowe, biegnące trochę głębiej, przez co często słabo uświadamiane. Widać je na poniższych przekrojach:

http://hatha.pl/files/tablice/rycina88.pdf

http://hatha.pl/files/tablice/rycina813.pdf

Jeśli chcecie zachować właściwą równowagę w pozycjach stojących, a także uniknąć kontuzji (np. kolan) musicie przede wszystkim odpowiednio pracować udami. Zacznijcie od prostej obserwacji, w jaki sposób pracują poszczególne uda w konkretnych pozycjach. Nie zawsze jest tak, że ciężar rozkłada się równomiernie na przód i tył. W większości pozycji albo przód, albo tył uda pracuje mocniej, a bardzo często w jednym udzie napięty jest przód, a w drugim tył uda.

Ma to bezpośredni związek z ustawieniem ud względem miednicy. Inaczej uda będą pracować np. w pozycji trójkąta rozszerzonego, a inaczej w pozycji Herosa I (Virabhadrasana I) i to mimo bardzo podobnego ustawienia ud względem podłogi. Podstawową zasadą jest to, że jeśli udo względem miednicy jest wygięte do tyłu (tzn. tak, jak kiedy w pozycji zwykłej stojącej unosicie udo do tyłu), wtedy pracują mięśnie tyłu uda, zaś mięśnie przodu uda się rozciągają; natomiast kiedy udo jest względem miednicy zgięte (tzn. tak, jak kiedy w pozycji stojącej unosicie udo do przodu), wtedy napinają się mięśnie przodu uda, zaś rozciągają się m. pośladkowe i m. grupy tylnej.

Bardzo istotne jest tutaj to, aby pamiętać o pracy niewidocznych mięśni biodrowo-lędźwiowych, które w trakcie zginania uda do przodu pociągają silnie za wnętrze biodra i kręgosłup lędźwiowy, dodając istotny czynnik do sumy antagonistycznych napięć w obszarze ud bioder i miednicy.

Najtrudniejsze do zrozumienia jest to, że w jednej asanie oba uda mogą w tym samym czasie wykonywać pracę całkiem przeciwną (np. w pozycji kąta), to znaczy - jedno jest napięte z przodu, a drugie z tyłu. Jednak przy odrobinie samoobserwacji powinniście sobie z tym poradzić - pamiętajcie tylko o zasadzie ustawienia uda względem miednicy; w pozycji trójkąta, w której nie następuje przesunięcie miednicy, napięcia będą po obu stronach uda z grubsza równoważne.

Obserwacja i świadoma, selektywna praca z koncentracją na konkretnych partiach poszczególnych ud w pozycjach stojących, umożliwi wam znaczącą poprawę stabilności i komfortu wykonywania takich pozycji jak pozycja kąta, pozycja herosa, pozycja orła i wielu innych pozycji stojących. Poprawi również wasze bezpieczeństwo w trakcie wykonywania trudnych pozycji, w których przód (lub tył) uda jest silnie rozciągany i poddawany bardzo intensywnym napięciom

Leave a Reply

Name (required)

Mail (will not be published) (required)

Website